मृगजळ

जगवलंसही मला तूच अन् मारलंही तूच

मरताना ही मज आनंद आहे गेलो दु:ख विसरूनच.

सुख दुःखाचा हिशोब कशाला, निरोप जगाचा घेताना

अश्रूही ते गेले गळूनी, डोळ्यात येता येताना.

सांगून जातोय साऱ्या जगाला, प्रेमात पडावं विचार करून

प्रेमासाठीच पागल प्रेमी कित्येक गेले खुशाल मरुण.

खऱ्या प्रेमाचा अर्थच जगाला अजूनही मुळीच कळला नाही

आपलंच असेल दुर्भाग्य, खरं प्रेमच जुळले नाही.

नका लागू नादी कुणाच्या, नका पडू प्रेमात

प्रेम आहे मृगजळ ते, होतो रे फार मोठा घात.