मी पावसात हरवलेली

धुळ वाहुन जाते पावसात

तरीही मी जुन्याच दिवसात

आग ओकणारा सुर्य आठवतो

घोंघावणारा वारा छळतो

धुळ वाहुन जाते पावसात

मी उभी एकटी अंगणात

विजा सोशीक होत जातात

गडगडणाऱ्या ढगात

मनाच्या पातीला माञ

हिरवं करतात..काळ्या निळ्या

श्यामल मेघात..

धुळ वाहुन जाते पावसात

लहान लहान क्षण 

पुन्हा पुन्हा आठवतात

उंच उंच झर्यामधे

खोल खोल दरीचा भास

कधी ऊन कधी पाऊस

कधी मरणयातना..कधी जगण्याची हौस

हेच शिकवतात बरसणार्या सरी

दरवर्षीच्या पावसात

धुळ वाहुन जाते पावसात

नि धुतलेल्या आभाळात

प्रतिबिंबही चमकतात

धुळीचा चिखल होतो

पानगळीची हिरवळ होते

डांबरी रस्त्यात मग 

पाऊसच भिजतो अकस्मात 

मी पावसात हरवलेली....

धुळ नसलेल्या 

शहारलेल्या अंगणात !!!