कविता- प्रलय

जीवनदायी असे जीवन हे

जल ही संपत्ती असे

पाऊस येतो नित्य नेमाने

रहाटगाडगे चालू असे..

निसर्गयोजने नुसार चालते

ऋतुमान साजरे असते

कधी हे बिघडून जाता

काय कसे,हे अनुभवले

ढगफुटी झाली सगळीकडे

पाणीच पाणी नजरेस पडे

आभाळ कोसळले निरंतर

पाऊस नव्हे तो प्रलय होता

नदी, नाले, ओढे, यांचे प्रवाह

माणसाने सोयीने वळविले

पाऊस पडला असा भयानक

त्याने तोंडचे पाणी पळविले

दैना केली पावसाने खुप

सारे पावसात वाहून गेले

पाऊस विक्राळ रुपातला

धडा मोठा शिकवून गेला