काळोखात सुख माझे

जीवनात माझ्या सदा

सुख दुःखाचा बाजार

कधी गोड कधी कडू

नाही झालो मी बेजार

दिस येतो आणि जातो

दान पदरात देतो

भूक शिकवुन जाते

कधी चतकोर खातो

वाटेवरी खुप काटे

तरी तुडवत जातो

रक्त लागेल भूईला

माझा थरकाप होतो

कोण महाली रहातो

कोण झोपडी बांधतो

माझा भूमीवर बेड

मी आकाश पांघरतो

आशा उद्याची मलाही

मीही जगतो खुशाल

काळोखात सुख माझे

शोधे घेऊनी मशाल