जुल्म की प्रेम

रातीचा तो बहर

काय सांगू बाई

आज सजणाची प्रीत

ढळलीच नाही

किर्रर्र प्रकाशात

तो मज छळत होता

सोसाट्याचा गारवा

रोम रोम तळपवत होता

करीता मी विनवणी

त्याने पाश अजूनि कसले

हृदयास स्पदनांचा स्पर्श होता

लाजेचे हे बंधन रुसले

कोवळी कांति मावळली अन

अंग झाले लाही लाही

जुल्म म्हणावे की प्रेम तुझे

समजले न काही