गजर

श्रावणात पावसाची

म्हणे लागायची झडी

आता कुणास ठाऊक

कोठे मारलीस दडी

नाही शेतातली माती

पावसानं रे भिजली

पेरलेलं बियाणंही

रित्या पोटीच निजली

होरपळे शिवारात

पिक कोवळे हे सारे

अंधारून येता नभ

दुर नेतात ते वारे

घालमेल या जीवाची

कधी उमजेल देव

तुझ्या लेकरांची आता

कधी येईल रे किव

कसा होईल रानात

पावसाचा रे गजर

बळीराजा आतुरला

नभी त्याचीच नजर

नाही थेंब पावसाचा

अश्रू नयनी जमले

वाट पाहत वर्षाची

रान अश्रूंनी भिजले