निर्लज्ज

रस्त्यानं जातांना

सहज लक्ष गेलं

वळणावरच्या कोपऱ्यात

एका फाटक्या

जीर्ण कपड्यात

गुंडाळलं होतं

एक काटकुळं शरीर

गरिबीची असहायतेची

साक्ष देत

सांगत होत्या

हातापायावरच्या अन्

चेहऱ्यावरच्या सुरकुत्या

सोशिकपणा त्या देहाचा

वस्त्रांच्या झालेल्या चिंध्यांनी

दाखवली गरिबी

वाईट वाटले... थोडेसे

नकळत हात 

खिशाकडे गेला

आठ आणे टाकले समोर

इतरांसारखे.... निर्लज्जपणे...