गझल

आज आकाशी उजळले चंद्र तारे

पौर्णिमेच्या सोबतीला गार वारे

घाव भरला ना कधीही या मनाचा

तप्त होते भावनांचे का निखारे

ना कुणाला काळजी या लेकरांची

कोवळे वय झेलते बघ दुःख सारे

शांत झाल्या सागराच्या आज लाटा

साद घालत फार होते मज किनारे

वेदनांनी त्रासलो मी वाटते मज

सोबती माझ्या कुणी ना झुंजणारे