ध्यास

आयुष्य संपत होते, वेळ चालत होता.

सगळे कळत होते पण तो बोलत नव्हता.

असेच चालू होते, वेगळ काय ते सांगू.

त्याच्याकडेच का होईना, काही तरी मागू.

मागायचे ते काय, हाच प्रश्न आहे.

बाकी उरणार नाही, ध्यास मनाला खाई.