चांदणीची वेडी प्रीत

जडली वेडी प्रीत चांदणीला

पौर्णिमेच्या मधुर चंद्राची

सुरवात होते इथून एका

नव्या सुंदर प्रेमाची

रोज रोज त्याला भेटून

सोबत आनंदाने चमकण

आवडत होतं तिला

त्याच्या आसपास राहणं

मंद प्रकाशात त्याच्या

रूप तीच उजळत होतं

आकाशात दोघांच्या प्रेमाचं

फुल उमलत होतं

दिवसेंदिवस चंद्राच

रूप होतं पालटत

म्हणून भेटण्या चंद्राला

चांदणी होती धावत

अखेर दिवस तो उजाडला

अमावस्येला चंद्र नाहीसा झाला

मंदावला प्रकाश चांदणीचा

नको असणारा दिवस विरहाचा आला