STORYMIRROR

Chandan Pawar

Tragedy

4  

Chandan Pawar

Tragedy

बोल ना गं एकदा मनापासून ..

बोल ना गं एकदा मनापासून ..

1 min
5



विरहाच्या या अग्निकुंडात
जळतोय मी क्षणाक्षणाला...
किती साद घालू प्रिये तुला
ऐकू येत नाही का गं तुला?

तुझ्या अबोल्याच्या भिंतीआड
माझे प्रेम कैद झाले...
तुझ्या एका शब्दासाठी
मन माझे किती व्याकूळ झाले...

नको अबोला, नको दुरावा
नको अशी शिक्षा देऊ...
एकदा तरी समोर येऊन
मनातले सारे बोलून घेऊ...

रात्र सरते तुझ्या आठवणीत
दिवस जातो तुझ्याच ध्यासात...
तुझ्याविना काहीच रुचत नाही
तूच असतेस माझ्या श्वासात...

कितीदा लिहिले तुला संदेश
कितीदा मिटवले ते शब्द...
तुझ्या उत्तराच्या प्रतीक्षेत
मन झाले अगदी स्तब्ध...

भेटशील का एकदा प्रिये?
दोन क्षण देशील का बोलायला?
मनात साचलेल्या भावनांना
वाट देशील का वाहायला?

तुझ्या डोळ्यांत पाहायचे आहे
पूर्वीचे ते प्रेम शोधायचे आहे...
रुसवे-फुगवे बाजूला ठेवून
पुन्हा नव्याने जगायचे आहे...

अगं, प्रेम अजूनही तेच आहे
फक्त संवाद हरवला आहे...
तुझ्या एका भेटीच्या ओढीने
हा जीव विरहात झुरला आहे...

कान देऊन ऐक ना प्रिये
अंतरीची ही आर्त हाक...
बोल ना गं एकदा मनापासून 
तुझ्याविना अधुरी आहे प्रेमाची वाट...!


साहित्याला गुण द्या
लॉग इन

Similar marathi poem from Tragedy