अन्नदाता

तूच खरा रे अन्नदाता

तूच खरा अन्नविधाता

तुझ्याच श्रमामुळे वीरे

अमुच्या घासाची चिंता

तूझ्या घामाच्या थेंबातुन

मोती शिंपीते सारी धरती

पुजोनी तूला सण पोळ्याला

ओवाळीतो आम्ही तूला आरती

सण तुझा पोळ्याचा

तूला शांती सुख लाभण्याचा

सालभरच्या थकल्या तनाला

विश्रांतीने सुखावण्याचा

तुझ्या या सणाला

करतो आम्ही तूला वंदन

पुजोनी तुला मनोभावे

सर्जा तूला रे करतो नमन🙏

तुझ्या अपार कष्टाने

बहरते, सजते, फुलते भुई

कसे फेडू पांग तुझे रे?

कसे होऊ आम्ही उतराई?

नाही फिटणार पांग तुझे रे

एक दिवसाच्या पूजनाने

जाणतो सारे आम्ही काही

तरीच पुजितो शुद्ध मनाने

तुझ्याविना कशी बहरणार?

फुलणार कशी काळी माय?

तुझ्या श्रमानेच फुलते

पडता तिजवर तुझे पाय!