സാഗരമേ.. നിനക്കായ്...

കടലുറങ്ങുന്ന സന്ധ്യയിൽ

തിരയൊതുന്ന വേളയിൽ

നിറച്ചാർത്തിൽമയങ്ങിയ

മോഹങ്ങളും നീയും

വർണ്ണ വല്ലരികൾപൂക്കും 

കടലിന്നഗാധതയിൽ

പരതിഞാൻ നിനക്കായ്

 മുത്തും പവിഴവും

തിരമാലയിൽ ചാഞ്ചാടി

തിമർത്തൊരെൻ വഞ്ചി

ആലസ്യഭാവത്താൽ

തീരത്തെ പുൽകി

മതിമറന്നെന്തിനായ്

അലയുന്നു മാനസം

തിരയടങ്ങാതെങ്ങനെ

ശാന്തമാകും

കാലത്താൽ മായ്ക്കാത്ത

വേദന നൽകി നീ

പ്രാണൻ്റെ പ്രാണനെ

കവർന്നെടുത്തു.

നെഞ്ചകം പൊള്ളിക്കും

ഓർമ്മകളാലിന്നെൻ്റെ

പാതിയാം ജീവനും

എടുത്തുകൊൾക..