മോഹഭാംഗങ്ങളേ വിട...

കനവെരിയുന്നു കനലെരിയുന്നു

ജീവിത മോഹങ്ങൾ അടരറ്റു വീഴുന്നു

നോവിന്റെ തീച്ചൂളയിൽ വെന്തെരിയാൻ

ഊഴിയിൽ ജാതരായി മർത്യ ജന്മം

വർണ്ണ ചിറകുള്ള സ്വപ്നങ്ങളെപ്പോഴും

ഊതിവീർപ്പിച്ചു മനുജർ ചരിക്കുന്നു

സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്യുന്നു സന്തതം മാനുഷർ

സങ്കല്പ മുകുളങ്ങൾ ഫുല്ലമാകാൻ

ജീവിത സൂര്യൻ എരിഞ്ഞു തീരുമ്പോഴും

മോഹങ്ങൾ കഴലായി മാറിടുന്നു

നല്ലൊരു സുമർത്തുവിനു താലം പിടിക്കുവാൻ

തീർക്കുന്നു മാനസ കൊട്ടാരമെപ്പോഴും

ജീവിത പൂങ്കാവന ശലഭമായി മാറുവാൻ

ഏറെ ശ്രമിക്കുന്നു ഏറെ കൊതിക്കുന്നു 

പുതിയൊരു സൂര്യനുദിക്കുന്നു

പുതുപുലരികൾ മാടിവിളിക്കുന്നു

കാവ്യകല തന്നുടെ തോഴനായി തീരുവാൻ

കവനകല തന്നുടെ തേരിൽ ചരിക്കുവാൻ

വെമ്പുന്നു പായുന്നു മാമക മാനസം

നൈരാശ്യ ജീവിത ദുഃഖങ്ങളേ വിട

ജീവിത പ്രാരാബ്ധ ശൈലങ്ങളേ വിട

മോഹ ഭംഗങ്ങളേ വിട....

അമാവാവാസി ദിനങ്ങളേ വിട...