સ્નેહ સરિતા

શૂન્યમનસ્ક થઈ જા, છોડી દે વિચાર કે,

દુનિયા શું કહેવાની.

 

ભલેને હોય દરિયો જોજનો દુર પણ,

નદી મળ્યા વિના રહેવાની?

 

પાષાણ જેવું હૃદય કરી નાખો પણ

ઉર્મીઓ જગ્યા કરીને વહેવાની?

 

પછી કોરડા મારો કે કરો નજર કેદ,

તાકાત આવીજ જાય સહેવાની..

 

અંતે સ્નેહ તો પહોંચે સાતમા પાતાળે,

જરૂર ક્યાં છે તેને, આજ્ઞા લેવાની!

 

શૂન્યમનસ્ક થઈ જા!