સમય

ન તારાથી બંધાયો, એ ન મારાથી બંધાયો, 

 સાંધવામાંની કોશિશ બધા કરે, પણ કોઈથી ન સંધાયો...

 નિયમ પ્રમાણે રોજ ટકોરો એ તો જાય મારી,

 કરે છે હસતાં સૌની જિંદગીઓએ ભારી..

ગયા પછી એ પાછો આવતો નહીં ફરી કદી,

જેમ આગળ જાય તેમ એ બનતો જાય સદી.. 

 પૈસાવાળાઓ એને ખરીદવા ય જો જાય,

અરે! અજવાળે ય એ તો ઠોકર જ ખાય..

સમયરુપી રેતીનો આપણે સૌ છીએ શણગાર,

નહીં સમજીએ એને તો પડશે સમયનો માર..

વહી જતી પળોને તો કેમે ય ન રોકી રખાય,

સરકતી જશે હાથમાંથી એ યુગો બનતી જાય....