પંખી

એક સથવારો સગપણનો,

એક અણસારો ઓળખનો,

એક ધબકારો રુદિયાનો,

એક ઝનકાર મારા આતમનો.

વિલીન થઈ ગયો

એક અહેસાસ મુકીને,

શું ઝીલું શું ઝાલું ?

એક પંખી,

સુંદર માળો સર્જીને જીવન આપીને ઊડી ગયું...

પણ વાત કંઈક મઝાની એ રીતે સમજાવતુ ગયું...

ના કોઈ સ્વાર્થ કે કે ના કોઇ ફરિયાદ...

બસ એક લીલું સગપણ...

જિંદગી તે ખૂબ આપ્યું.

થોડું માગ્યું અને ઘણુ આપ્યું..

સાંત્વનાનો ખોબો માંગ્યો;

અને લાગણીઓનો દરિયો ભરી દીધો...

એક સબંધ કયા છીનવયો ત્યાં તો

હજારો સબંધોની ધનિષઠતા વરસાવી દીધી...

દુઃખ થશે મને, એમ સમજીને મૌન પ્રાર્થનાઓ કરી ઈશ્વરને...

જીવનનું વહેણ એ રીતે વહેતું

અને સહેતુ ગયું,

જાણે એક

સપનાની અનુભૂતિ

અને

લાગણીઓની સહાનુભૂતિ

દર્શાવતું ગયું...

એક પંખી આવીને ઊડી ગયું,

જતાં જતાં અસ્તિતવના વિચ્છેદનું,

સત્ય કંઈક કહેતું ગયું...