પિતા

સંતાન કાજે દોડતા જોયા,  

એક પિતાને દિવસ-રાત,

એમના પ્રતાપેજ, સંતાનો

ભોજન જમે, વિધવિધ ભાત,

પિતાની રોજનીશીમાં નહીં,  

બાળકો વિનાનું કોઈ કાજ,

પોતે રખડ્યા ધોમધખતાં રણે

અને સંતાનોને આપ્યા રાજ,

શ્વાસ શ્વાસ ખર્ચ્યા નીજના,

લડાવ્યા એણે બાળકોને લાડ,

મા ભલે બહુ વ્હાલી 'દસુ'

પણ, પિતા પર બહુ નાજ.