લાગણીના મૂળાક્ષરો

લાગણીના મૂળાક્ષરો

સંવેદનાઓની બારાખડી,

દ્રશ્ય કે શ્રાવ્યથી પર,

મૌનની છે મોજ ફાંકડી.

ક્યારેક સમજણ,

ક્યારેક અવાક હોવાની ઘડી,

ક્યારેક મોં ખુલે જ નહીં,

મૌનની છે મોજ ફાંકડી.

સ્મરણો, કલ્પનાઓ,

વિચારોના ઘોડાપુરની ગાંઠડી,

અબોલા કે અકળામણ,

મૌનની મોજ છે ફાંકડી.

બધું જ કહેવાય જાય,

ભલે ન હોય અવાજની લાકડી,

કહેવું ચૂકી જવાય,

મૌનની મોજ છે ફાંકડી.

સમજાય જાય તો ઠીક,

નહીં તો જીંદગી આખી પડે સાંકડી,

સમય સંગ અર્થ બદલે,

મૌનની મોજ છે ફાંકડી.