કૃષ્ણ -દર્શન

કેહવાયું સ્નેહના દરિયા સૂકાઈ ગયા વર્ષો જ્યાં વિતી ગયા

સહેવાયું મેઘનું ના, ભીંજાવુ બારી-બારણા જ્યા બંધ થયા

તસતસતા યુગલ-સ્તન, ઝૂલાવી પર્ણ ચૂનર સરાવી ગયા

બજાવી કહાને સરગમ મૂકી તરતી, જાણી ભાન ભૂલાવ્યા

છંછેડો ના વ્હાલથી પાલવ લીલો, ભીંજેલાને ભીંજી ગયા

નવીન નજરાણું કૄષ્ણ-દર્શન, મન-મંદિરે આવી વસી ગયા