કોરોના

રમ્યાં ને વળી ભમ્યાં ઘણાં 

કોરોનાની થપાટે પૂર્યા ઘરે 

એકાંત કોરી ખાધું ત્યારે 

નીકળ્યાં ટહેલવા ભર બપોરે,

ખુલ્લે નાકે શ્વાશ લેતા 

વળતા ફેંક્યો ઉચ્છશ્વાસ ખુલ્લો 

તેજ ટકોરે ચમકતાં ચહેરે 

એ ય નીકળ્યો તો 

શિકાર કરવાં,

ભાળી ગ્યો રાત અંધેરે 

લઈ ગ્યો સીધો આજ મસાણે 

નહીં એકાંત અહીં કેટલો મનખો,

સૂતાં ચિત્તામાં 

પહેરી બખ્તર 

ડરતાં ડાઘુ 

ધ્રૂજતાં કાંધિયા 

સ્થિર મડદું,

રમ્યાં ને વળી ભમ્યાં ઘણાં 

સમજ્યા નહીં સમજાવ્યાં 

આરો કે ઓવારો નહીં 

ચાલો ત્યારે પંચ મહાભૂતમાં,

મળશું ફરી આવતી મહામારીમાં,

રમશું ને વળી ભમશું 

પૂરાશું ઘરમાં વળી 

ને ફરવાં નીકળશું નવી બપોરે 

નથી સમજવું, નથી સુધારવું 

ફરવાં નીકળશું રોજ બપોરે 

ખુલ્લાં મોઢે સાંજ સવારે 

સીધાં જઈશું પાછા મસાણે.