માવઠું

માવઠું વણ નોતર્યું આ ક્યાંથી આવ્યું? વૈશાખી માહોલે બહું જ ભાવ્યું, આંબે પાકી કેરી કેવી પડતી નીચે, ચાતક ખુલ્લી ચાંચે આંખો વીંચે, ધૂળ કેરી ડમરી નભમાં ઊંચે ઊડે, ઝરમર ઝરમર વરસી ઝરણાં રૂડે, રૂપેરી કોરે નિયમ મુક્યા નેવે આજે, જ્યારે માણસ બિચારો દેહે દાઝે, ઠંડક દિલમાં સહુની કરવા કાજે, સૂરજ સરખો થોડી શરમે લાજે, આવ રે મેહુલા આવ હરખે આવ, ઠંડા નીરની નહેરોને ભરતો લાવ, નદી નાળા કૂવા તળાવ કેવા છલકે, વહેલો આવી તારે લીધે કુદરત મલકે માવઠાનો મેહુલો વૈશાખે વાદળ વરસે અજાણ્યું, કમોસમી મેહુલો ગાજે રે ધ્રાણું. ધરતી થઈ ચકિત, ખેડૂ ચોંકે, આવો વરસાદ તો ક્યાંથી ઢોંકે?ઝરમર ઝરમર ટીપે ટીપું નવું, ગામની ગલીએ બાળકનું રે ગવું. વીજળી ચમકે, આભમાં રે ચિતાર, માટીની સોડમ ફેલાય રે અણસાર.ખેતર લીલું નહીં, પણ ભીંજાય રે, માવઠું આવ્યું, શું આવે રે બે? ચાતક નીરખે, મોર નાચે નહીં, આ વરસાદ તો વહેલો થઈ રે ગયો કહી.ગામની નારી ચૂલે રાંધે રે વઘાર, ભજીયા તળે, ગરમ ગરમ આહાર. વૈશાખે મેહુલો લાવે રે આશ્ચર્ય, ધરતીના દિલમાં જાગે રે ઉમંગ નવું.