હરખપદુડો

નિતનવાં સ્પંદનો જન્મે ને મન કારણવગર દોડધામ કરે,

એ છે ઊર્મિઓથી પ્રજ્વલિત હું કેમ ઓલવી રહ્યો છું ?

વ્યક્ત કરવી છે પણ મર્યાદામાં જ રહેવું પડે છે કેમ ?

માપસર બોલવાની ચોકસાઈ ચૂકે ને કિંમત કાં ઘટે છે ?

રમકડું ઉપહાસનું બનું જો કારણવગર આપું છું સ્મિત,

હરખપડુડો વર્ણવે છે જો હું વાતવાતમાં જઉં છલકાઈ !

પણ હું શોધી લઉં જીવવાનો આનંદ આ રમુજમાંથી જ,

ઉભરાઈ ઢોળાવામાં જ રહી મારી લિજ્જત મારી તૃપ્તિ !

ક્યાં સૌ કોઈ વ્યક્ત કરે છે ખુશી, હરખફુવારા ઉડાડીને,

કેમ સમજાવું હરખ મારો આંબે આકાશની અસીમતા !