એ ચુંબકીય ચહેરો

મારા રોમેરોમમાં વસી ગયો એ ચહેરો,

પળ પળ મારા વિચારોમાં ભળી ગયો એ ચહેરો,

કમળ જેવું વદન, લાંબા એના કેશ, ગુલાબી છે ગાલ એના,

મારી કવિતામાં શબ્દો બની ઢળી ગયો એ ચહેરો,

સુંદર મુખાકૃતિ એની પ્રભાવશાળી એનો ચહેરો,

પથ્થર દિલને મીણ બનાવી ગયો એ ચહેરો,

સંગેમરમરની જાણે એ મૂરત !

કોઈ અપ્સરાથી કમ નથી એની સુરત,

હૈયાને વિહવળ કરી ગયો એ ચુંબકીય ચહેરો.