અનુભુતી

નિરંતર વહ્યા કરે તું,

ખુશીની કોઈ લહેર બની મુજમાં,

દુઃખ મારા હરીને તું,

મને તલ્લીન રાખે છે બસ તુજમાં.

નથી મળતો તું કદી છતાં,

અનુભવાય છે હર પળ મુજમાં

એ દયા પણ તારી જ છે,

વિશ્વાસ અતૂટ રહ્યો છે તુજમાં.

શ્વાસ અને ઉચ્છવાસથી તું,

આવ અને જા કરે છે મુજમાં,

મને સાથે રાખે કે ન રાખે તું,

હું હવે જોડાઈ ગયો તુજમાં.

શબ્દો છે તો 'નિપૂર્ણના'

પણ સુઝાડે બધું તું જ મુજમાં,

તું નહીં તો બધુંજ શૂન્ય,

એવો સમાય ગયો હવે હું તુજમાં.