ఓ ప్రాణ సఖీ

నా ఆశాకాశ పూర్ణచంద్రముఖీ ఎన్నో అభివర్ణించిన

వాచస్పతిని నేడు మన దూరాన్ని వివరించలేక పోతున్నా..

ఎన్నోన్నో అనుభవించిన కళామతిని నిన్ను

అభినయించలేకపోతున్నా..

శ్రీకార శిఖరాల మీద నా ఆత్మానుభూతిని ఎగరవేయడానికి

నేనే ఓ బావుటాన్నై..

నీ సరళవక్ర రేఖాగణిత గుణిత జనిత అగణిత రూపాలను

అవగాహన చేసుకుంటున్నాను..

కాలాన్ని నా కన్నులలో మోడ్చి అనంతాకాశం వైపు శిరస్సెత్తి

ఎదురుచూస్తున్నాను లిప్తపాటులోనైనా నీ రూపం

దరసించుననే విశ్వాసముతో..!!