మైనపు బొమ్మ

మందారాల తోటలో ముద్దు ముద్దుగా

మనసులోని మాటల్ని వ్రాశాను తీయతీయగా

అప్పుడెప్పుడో నీ గురించి వ్రాశాను

మళ్లీ ఇన్నాళ్లకు నిన్ను చూశాను

కళ్ళ కింద నల్లటి వలయాలు

తడి ఆరిన పెదవులు

జీవం లేని మందహాసం

ఇదేనా నీ రూపం

కాదు కదా

అద్దాల మేడలో ఆరోజు నీ వైభవం

ఇవాళ ఏమైంది

కరుణ నిండిన కళ్ళలో దైన్యం

కోమలమైన చేతుల్లో కాఠిన్యం

మధుర స్వరం వణుకుతోంది

వయసు నిన్ను దాటి ఎప్పుడో వెళ్ళిపోయింది

అదిగో తోకచుక్క కింద పడుతోంది

ఇప్పుడైనా కోరుకో

మైనపు బొమ్మలాంటి జీవితం వద్దని

ఎండకూ వానకూ కరిగిపోకూడదనీ