చెమట చినుకు కన్నీటి చుక్క

ముడతలు పడ్డ ఆ చేతుల్లో ఇంకా గడ్డపార సత్తువ తగ్గలేదు,
కానీ.. మీసాలొచ్చిన కొడుకు భుజం మాత్రం ఇంకా ఆసరా ఇవ్వడం నేర్వలేదు.
తండ్రి కాళ్ల కింద చెప్పులు అరిగిపోయి నడక తడబడుతుంటే,
కొడుకు అడుగులు మాత్రం బరువుగా మారి ఇంటి గడపను తొక్కుతున్నాయి.
పొద్దున - తండ్రి కళ్లద్దాల వెనుక మసకబారిన చూపుతో రేపటి ఆశను వెతుక్కుంటాడు,
రాత్రి - కొడుకు గదిలో ఫ్యాన్ గాలి కింద 'జవాబుదారీతనం' లేని నిద్రను వెతుక్కుంటాడు.
ఆయన కష్టమంతా కొడుకు ఎదుగుదల కోసమే అయిపోయింది,
కానీ, కొడుకు ఎదుగుదల ఇప్పుడు ఆయన నడ్డి విరిచే భారమైపోయింది!
ముసలి ప్రాణం.. ఉస్సురంటూ ఓ మూల కూర్చున్నా,
"నేనున్నా" అని కొడుకు అనే ఒక్క మాట..
తండ్రి పడే వంద ఏళ్ల అలసటను చిటికెలో తుడిచేయగలదు.
కానీ కాలం ఎంత విచిత్రమో చూడు..
తండ్రి శ్రమ చెమటగా రాలుతుంటే,
అది చూడలేని తల్లి కళ్ళు కన్నీరుగా మారుతున్నాయి.
కొడుకు ఎప్పుడు మొలకెత్తుతాడు?
ఆ ముసలి చెట్టుకు నీడగా ఎప్పుడు నిలుస్తాడు?