"ನಾವೇಕೆ ಹೀಗೆ ಬದುಕುತಲಿಹೆವು?"

ಮಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಒಗೆದಿಟ್ಟ ವಿಭಿನ್ನ ಬೀಜಗಳು 

ಒಳಗಣ ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆವವು ಜೊತೆಯಾಗಿ, 

ಮಣ್ಣ ಭೇದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚವ ಕಾಣುತ್ತಲೇ 

ತಮ್ಮ ವಿಭಿನ್ನ ಗುರುತುಗಳನ್ನ ಮರೆತಂತೆ ಬೆಳೆವವು ಗಿಡವಾಗಿ;

ವಿಭಿನ್ನ ಜಾತಿ ಹೂ ಗಿಡಗಳು ಬೆಳೆಯುತಿಹವು ನೆರೆಯವರಂತೆ 

ಯಾರೊಬ್ಬರನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟರೂ ಪಡಲಾರವು ಅಸೂಯೆಯ 

ತಾವಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆವವು ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಅವಲಂಬಿಸದೆ 

ಸೂಸುತ ಅರ್ಪಣಾ ಭಾವದಿಂದೊಪ್ಪುವ ಸುಮಧುರ ಸೌಂದರ್ಯ;

ವಿಭಿನ್ನ ಜಾತಿ ಮುದ್ದು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಒಂದೆಡೆ ಇರಬಲ್ಲವು ಸಂತಸದಿ

ತಮ್ಮೊಡೆಯನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿರಲು ಅನುದಿನವೂ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ;

ಪಡಲಾರವು ಎಂದಿಗೂ ಅಸೂಯೆ, ಇರಲಾರದು ಭಯ ಅವರೊಳಗೆ

ಬದುಕುತಾ ಸಾಗುವವು ಬಾಹ್ಯ ವಿಭಿನ್ನತೆಯ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ;

ನಾವೇಕೆ ಹೀಗೆ ಬದುಕಲೂ ಆಗದಂತೆ, ಅಳಿಯಲೂ ಆಗದಂತೆ,

ಅನ್ಯರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿ ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ಇರಲಾಗದೆ,

ವಿಭಿನ್ನತೆಗಳ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲೇ ಒಲುಮೆ ಹಿರಿಮೆ ತೋರಿ, 

ತಾರತಮ್ಯದಿ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಒಡಕು ಘರ್ಷಣೆಗಳಿಂದ ಬದುಕುತಲಿಹೆವು?