ଆଜି ବି ମୁ ତୁମ ଅପେକ୍ଷାରେ

ମୁଁ ଜାଣେନି କଣ ଭୁଲ୍ ଥିଲା ମୋର ...। କେମିତି କହିବି ସେ ତ ମୋତେ କିଛି ବି କହିନି । ଇଏ ଭାଗ୍ୟର ଖେଳ ନା ସତ ନା ସ୍ଵପ୍ନ ,ତା ମଧ୍ୟ କେବେ ଜାଣିନି । କିନ୍ତୁ ସ୍ଵପ୍ନରେ ବି ତ କେବେ ଭାବିନଥିଲି । ତଥାପି କାହିଁକି ଆଜି ମୁଁ ଏକା । କଣ ମୁଁ ଭୁଲ୍ ଥିଲି ନା ମୋ ବିଶ୍ଵାସ । କାହିଁକି କେଜାଣି ଏ ହୃଦୟ ଏ ମନକୁ ଏକ ବିଶ୍ଵାସ ଦେଇଥିଲା ଯେ ଯାହା ହେଲେ ବି ସମସ୍ତେ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ ବି ସେ ମୋ ସାଥୀରେ ଅଛି । ବୋଧ ହୁଏ ସେ ଏକା ଥିଲା ଯେ ମୋର ସେହି ପାଗଲ୍ ପନ୍ ଓ ସ୍ଵପ୍ନରେ ମୋ ଠୁ ଅଧିକା ବିଶ୍ଵାସ କରୁଥିଲା ।କିନ୍ତୁ ସେ ବିଶ୍ୱାସରେ ବି ଯେ ସନ୍ଦେହ ଥିଲା ତାହା ମୁଁ ଜାଣିନଥିଲି ।।

   ମୁଁ ତ ଏକ ପାଗଳ, ଅଧିକ କିଛି ଚାହିଁନଥିଲି । ଚାହିଁନଥିଲି ସେ ସଭିଙ୍କ ଭଳି ସବୁବେଳେ ମୋ କଥା ଭାବୁବୋଲି ...। ମୋତେ ନେଇ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖୁ ବୋଲି ...।

ପ୍ରେମ ...ଭଲପାଇବା ..? ସେଇଟା କଣ ମୁଁ ଜାଣିନଥିଲି । କେବେ ବି ତା ଠୁ ପାଇବାକୁ ଆଶା କରିନଥିଲି । ଯଦି ବି ସେ ମୋତେ କହିଥାନ୍ତା ଭଲପାଏ ନି ବୋଲି, ତାହାହେଲେ ବି ମୋର ମନ ଦୁଃଖ ହୋଇନଥାନ୍ତା । କାରଣ ସେ ମୋତେ ଭଲପାଉଛି ବୋଲି ଭାବି ମୁଁ କେବେ ଖୁସି ହୋଇନଥିଲି ବାସ୍ ଖୁସିର କାରଣ ଥିଲା ଯେ ମୋତେ ବୁଝିବା ଭଳି ବନ୍ଧୁଟିଏ ମୋ ପାଖରେ ଅଛି ।

  ବୋଧ ହୁଏ ଏହି ବନ୍ଧୁତା କାଳେ ପ୍ରେମରେ ବଳିବଡିଯିବ ସେଥିପାଇଁ ଜୀବନଠୁ ଅଧିକ ଭଲପାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେବେ ପ୍ରକାଶ କରିନି ।

  କିନ୍ତୁ କାହିଁକି କେଜାଣି ବିନା କାରଣରେ ସେ ବନ୍ଧୁତା ବି ଆଜି ନୀରବ ...? ଦିନେ ହୃଦୟର ସହ କହିଥିଲି luck ବି ଏ ବନ୍ଧୁତା ସାମ୍ନାରେ ହାରିଯାଇଛି । ବୋଧହୁଏ ଭାଗ୍ୟ ତାର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଉଛି .....

ମୁଁ ଜାଣେନି କେଉଁ ସଂପର୍କ ଠିକ୍ ବା କେଉଁ ସଂପର୍କ ଭୁଲ୍ ।କିନ୍ତୁ ଆଜି ବି ମୁଁ ତୁମ ଅପେକ୍ଷାରେ ......।