ଯଉବନ ଥରେ ଗଲେ ଆସେନା

ଭରା ଯଉବନ ମନ ଉପବନ

ଫେରେନାହିଁ ଗଲେ ଥରେ,

ଫୁଲ ଝଡିଗଲେ ଫେରେକି ବୃନ୍ତକୁ

କଢି ହେବା ପାଇଁ ପରେ ।

ଯାହା ତୁ କରିବୁ ଯଉବନ କାଳେ

ଫଳ ଲଭିବୁ ତୁ ଅନ୍ତେ,

ବୁଝି ବିଚାରିକି କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରୁଥା

କେହି ଯିବେନାହିଁ ସାଥେ ।

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଫେରିଗଲେ ପାଇବୁନି ଧନ

ବିତେ ଅପେକ୍ଷାର ରାତି,

ନୂଆ ଆଲୋକର କିରଣ ପାଇଁ କି

ଚାହେଁ ନିଃଶ୍ୱାସର ଗତି ।

ଯଉବନ କିବା ଫେରିକି ପାଇବୁ

ବୟସର ଅତିକ୍ରାନ୍ତେ,

ଆଜି ସଜାଡ଼ିଲେ କାଲିକୁ ଦେଖିବୁ 

ସ୍ମୃତି ଘର ପଥପ୍ରାନ୍ତେ ।