ଉଆଁସୀ ଜହ୍ନ

ଶୀତୁଆ ରାତିରେ ରୂପା ଜହ୍ନ ଦେଖି

ମନେପଡେ ପଛଦିନ

ପ୍ରିୟା ସାଥେ ବସି ଗପୁଥିଲି କେତେ

ସାକ୍ଷୀଥିଲା ଏଇ ଜହ୍ନ

କେତେ ହସ ଖୁସି ବାଣ୍ଟୁଥିଲୁ ମିଶି

କରୁଥିଲୁ କେତେ ମଜା

କେଉଁ ଅପରାଧ ପାଇଁ ସେଇ ପ୍ରିୟା

ଦେଲା ଏତେ ବଡ ସଜା

ହାତ ମୋର ଛାଡି ଦୂରେ ଗଲା ଚାଲି

କିଛିତ କହିଲା ନାହିଁ

କେଜାଣି କାହିଁକି ପାଗଳ ଏ ମନ

ତାକୁହିଁ ରହିଛି ଚାହିଁ !

କାହିଁକିରେ ମନ ଖୋଜୁ ପଛ ଦିନ

ଆଉ ସେ ଫେରିବ ନାହିଁ

ଆଉ କାହାଘର ବୋହୂ ସିଏ ଏବେ

ତୋ'କଥା ଭାବିବ କାହିଁ !

ଭୁଲିଯାରେ ମନ ସେ ପୁରୁଣା ଦିନ

ଭୁଲିଯା ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମ

ଭୁଲିଯାରେ ତାକୁ ଚାଲିଗଲା ଯିଏ

ଭାବି ନେ ଉଆଁସୀ ଜହ୍ନ

[ ପ୍ରେମ୍ କବି ଜଗବନ୍ଧୁ ସାହୁ ]

[ ଛଞ୍ଚାଣିଆ ପଲ୍ଲୀ ( ଗଞ୍ଜାମ ) ]