ତୁମକୁ ଚାହିଁଛି

ଅଳସୀ ଆଖିରେ ତୁମକୁ ଚାହିଁଛି

  କଳସେ ସପନ ବୁଣି .

ମୁରୁକି ହସିଲ ନାଲିଆ ଅଧରେ

  କରିଦେଲ ପ୍ରଭୁ ଗୁଣୀ ।

ଭୁଲିଗଲି ମୋର ବନ୍ଧୁ ପରିଜନ

   ଭୁଲିଲି ମୋ ପରିବାର.

ନିଜଠୁ ନିଜର ଲାଗିଲ ପ୍ରଭୁ ହେ

  ତୁମେ ମୋର ଆପଣାର ।

ଆହେ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ତୁମେ ଅନୁପମ

  ସର୍ବ ସୁଷମା ବାନ୍ଧି ରଖିଛ.

ଅଧା ଗଢ଼ା ସିନା ଶରୀର ତୁମର

  ଲାବଣ୍ୟରେ ପୁରି ଉଠୁଛ ।

ସୁନ୍ଦର ଠାରୁ ତ ଆହୁରି ସୁନ୍ଦର

  ତୁମ କମଳ ଆନନ .

ଲକ୍ଷେ ଶତଦଳ ଝାଉଁଳି ପଡନ୍ତି

  ଦେଖିଲେ ତୁମ ବଦନ ।

କଳା ମେଘ ଠାରୁ ଆହୁରି କାଳିଆ

  ନୀଳ ନବଘନ ରୂପ

ନୀଳୁ ନୀଳତର ସେ ରୂପ ସମ୍ଭାର

   ନିଷ୍ପ୍ରଭ ହୁଅଇ ଦୀପ ।

ଅଧା ଚାନ୍ଦ ହସ ରଙ୍ଗ ଅଧରରେ

  ଜବା ପୁଷ୍ପ ସରି ନୁହେଁ

ଭ୍ରୂଲତା ସୁନ୍ଦର କାମଦେବ ଧନୁ

  ଦେଖିଲେ ଲାଜେଇ ଯାଏ ।

ନାସାରେ ବସଣୀ କପାଳେ ଅଳକା

  ଜକଜକ ଦିଶୁଥାଏ

ଇନ୍ଦ୍ର ନୀଳମଣି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚିତାରେ

  ହୀରକ ଝଟକୁଥାଏ ।

କଞ୍ଚା ହଳଦୀକୁ ନିନ୍ଦିଛି ବସନ

  ପିତାମ୍ବରୀ ଶୋଭାପାଏ

କି ଉପମା ଦେବି ତୋତେ ରେ କାଳିଆ

  ଭାଷା ମୋର ହଜିଯାଏ ।

ସର୍ବାଙ୍ଗ ସୁନ୍ଦର କେଡେ ମନୋହର

   ଫେରୁନି ମୋର ନୟନ

ତୋତେ ମୁଁ ଚାହିଁଛି ଚାହିଁ ରହିଥିବି 

   ଯିବା ଯାଏଁ ମୋ ଜୀବନ ।