ତୁମ କଥା

କୁଞ୍ଜ ବନେ କୋଇଲି

ଗୀତ ଆଉ ଗାଉନି,

ଘର ଆଗ ରାସ୍ତା

କୃଷ୍ଣଚୂଡ଼ା ଗଛରେ

ଫୁଲ ଆଉ ଫୁଟୁନି,

ଚାଳ ଉପରେ

କାଉ ଆଉ ବସୁନି,

ପଶିଲେ ବି ପୂର୍ବପରି

ଆଉ ସେ କା’ କା’ ରାବୁନି ।

 

ଡ୍ରେସିଂ ଟେବୁଲ ଆଇନା

ଅସନା ହୋଇ ପଡିଛି

ମୁହଁ ଆଉ ଦିଶୁନି ।

ବାରି ପଟ ତାରରେ

ପକ୍ଷୀମାନେ ଦୋଳି ଖେଳୁଛନ୍ତି

ସେଠି ଆଉ ନାଲି ଶାଢ଼ୀ ଶୁଖୁନି ।

ଝରକା ଖୋଲିଲେ ବି

କେହି ଆଉ

ଉଙ୍କି ମାରି ଜହ୍ନକୁ ଦେଖୁନି।

ମୌସୁମୀ ବହିଲେ ବି

ମାନେ ଆଉ

ପ୍ରୀତି ସେ ଭରୁନି ।

ଦିନ ରାତି

ଦୀପ ଯେତେ ଜାଳିଲେ ବି

ଅନ୍ଧାର ଘୁଁଚୁନି ।

ସାରା ଦିନ ବସି ବସି

ତୁମ କଥା ଭାବିଲେବି

ତୁମ ସ୍ୱର

ଆଉ ମୋତେ ଶୁଭୁନି ,

ସୋଇ ରହି

ଯେତେ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ ବି

ତୁମ ରୂପ

ମୋ ଆଖିରେ ନାଚୁନି ।