ସତ୍ୟ ଭଙ୍ଗ ଓ ଚୋରି କରିବା ଫଳ

ପୂରୁବ ଜନମେ ହୋଇ ଜୀବ ଟିଏ

ମଣିଷ ଯୋନିରୁ ଜାତ,

ହୋଇଣ ମଣିଷ କରୁଥିଲା ଚୋରି

ହୋଇ କୌତୁହଳ ସେତ ।

କଲା ଚୋରି ଦିନେ ବ୍ରାହ୍ମଣର ଖାଦ୍ୟ

ବସି ଖାଇ ଦେଲା ସେହି,

ଭକ୍ଷଣ କରିଲା ଭୋଗ ଫଳ ସର୍ବ

ଥିଲା ଠାକୁର ଙ୍କ ପାଇଁ ।

ପର ଜନ୍ମେ ପୁଣି ଜନମ ହୋଇଲା

ବାନର ଯୋନିରେ ଯାଇ,

ପୂର୍ବ ଜନ୍ମ କଥା ମନେ ପଡି ଯାଏ

ମର୍କଟ ଶରୀର ପାଇ ।

ପୂର୍ବ ଜନ୍ମେ ଥିଲା ବନ୍ଧୁଟେ ତାହାର

ସତ୍ଯ ଭଗ୍ନ କରୁଥାଏ,

ଏ ଜନ୍ମରେ ସିଏ ଶୃଗାଳ ହୋଇଣ

ପଚା ମାଂସ ଖାଇ ଯାଏ ।

ସଂଯୋଗ ବଶତଃ ଦୁଇ ବନ୍ଧୁଙ୍କର

କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଦେଖା ହେଲା ,

ଆନ ଅନ୍ଯେ ତାଙ୍କ ପୁରୁଣା ପାପକୁ

ମନରେ ପକାଇ ଦେଲା ।

ଦୁଇ ବନ୍ଧୁ ମିଶି ସେହି ଠାରେ ବସି

ଅନୁତାପ କରୁଥିଲେ ,

ଶରସଜ୍ଯା ପରୁ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ

ସେ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି ଦେଲେ ।

କଥା ଛଳେ ଦିନେ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ

ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ କହିଥିଲେ,

ପାଣ୍ଡବ ସହିତ ସମାଜକୁ ମଧ୍ୟ

ବାରତାଟି ଦେଇ ଗଲେ ।

ସତ୍ୟ ଭଙ୍ଗ କଲେ ଦେବ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ

ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରାଇ ଥିଲେ,

ମହା ପାତକରେ ପଡନ୍ତି ସମସ୍ତେ

ଏହା ଜାଣିଥାଅ ଭଲେ ।।