ସର୍ବଗିଳା ହୁତାଶନ

ଅଜଗର ସାପ ଗିଳିଲା ପରିକା

        ଅଛନ୍ତି ମଣିଷ କେତେ,

ସମାଜ ଭିତରେ ସବୁ ଯିବେ ଗିଳି

        ପାଟିକୁ ମିଳିବ ଯେତେ ।

ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ, ସଞ୍ଜରୁ ସକାଳ

          ଗିଳନ୍ତି ସାରା ଜଗତ ,

ସର୍ବଗିଳା ହୁତାଶନ ବୋଲି ତାଙ୍କ

       ନାମ ହୋଇଛି ବିଦିତ ।

ଏମାନେ ରାହୁ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ପ୍ରତିରୂପ

        ଜନମିଛନ୍ତି ଧରାରେ ,

ନିର୍ଵିକାର ଭାବେ ଚରିଯିବେ ସବୁ ,

       ବାଛ ନଥିବ କାହାରେ ।

ଖାଉଥାନ୍ତି ଖାଦ୍ୟ ଗୁଡେଇ ତୁଡେଇ

       କାନିକା ହେଉ ପଖାଳ ,

ମହୁଲୀ ବିଦେଶୀ ସବୁ ପିଇଯାନ୍ତି

      ମୋଫତେ ହୋଇ ଆକୁଳ ।

ଓଡ଼ିଶା ବାତ୍ୟା ସେ ହେଉ ଅବା ହେଉ

           ଗୁଜୁରାଟ ଭୂମିକମ୍ପ ,

ମିଳିବା ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଗିଳିବା ପାଇଁକି

      ଜଗି ରହନ୍ତି ସେ ତମ୍ପ ।

ଚମ୍ପା ମାଳଠାରୁ ଜୋତା ମାଳଯାଏଁ

        ବେକେ କରନ୍ତି ଧାରଣ ,                   

ଖଦଡ଼ ଲୁଗାରୁ ପ୍ୟାଣ୍ଟ୍ ସାର୍ଟତକ

        ତାଙ୍କ ପିନ୍ଧିବା ବସନ ।

ଭଙ୍ଗା ସାଇକେଲ ଅବା ଦାମୀ କାର୍

         ବାହନ ଅଟେ ତାଙ୍କର ,

ପାଞ୍ଚ ପଇସା ଠୁ ପାଞ୍ଚଲକ୍ଷ ଯାଏଁ         

        ଦକ୍ଷିଣା ନିଅନ୍ତି ଚୋର ।

ଏମାନଙ୍କ କଥା କହିଲେ ନସରେ

        ଜଗତେ ବାଜେ ବାଜଣା ,

ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗେ ଯିବେ କି ନରକେ

         ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଏହା ଅଜଣା ।