ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ

ଦଶ ମାସ କାଳ ଗର୍ଭରେ ରଖାଇ ଅମୃତ ମୁଖରେ ଦେଉ

ଏଡିକି ଠୁ ଏଡ଼େ କରିଥାଏ ଯିଏ

ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ l

ଆଦ୍ୟ ଗୁରୁ ସିଏ ସବୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ

ସଂସ୍କାର ଅlଣଇ ଯେହୁ

ହାତ ଧରି ଚାଲି ଶିଖାଇ ଥାଏ ଯେ

ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ l

କିଏ ବାପା କିଏ ଜେଜେ ଜେଜେମାଆ, ଦେଖlଇ ଶିଖାଏ ସେହୁ

ବିପଦେ ଆପଦେ ଲୁହ ଝରୁଥାଏ

ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ l

ଖାଇ ନଥିଲେ ସେ ଚାହିଁ ବସିଥାଏ

ଯେତେ ଦିନ ରାତି ହେଉ

ପିଲାଏ ଆସିଲେ ଖୋଇ ସାରି ଖାଏ

ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ l

ପାଠ ନପଢିଲେ ଚାଟ ସେ ଉଠାଏ

ନିଷଠୁର ହୁଅଇ ସେହୁ

ପଢ଼ିଦେଲେ ଟିକେ ହସିହସି ଗଡେ

ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ l

ରୋଗ ଶେଯେ ପଡି କାନ୍ଦୁ ଥିଲେ ଗଡି, ଆଉଁସି ଦିଅଇ ଯେହୁ

କେତେ ଦେବାଦେବୀ ଅର୍ଘ୍ୟ ଢାଳୁଥାଏ, ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ l

ଯେତେ ବଡ଼ ମୁହିଁ ହୋଇ ଥାଏ ପଛେ, ପିଲା ବୋଲି କୁହେ ସେହୁ

ବୋହୁ ଜ୍ୱାଇଁ କରି ଆନନ୍ଦ ଲଭଇ

ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ l

ପିଲା ଯାହା ଭାବେ ମାଆ ତା ଜାଣଇ, ବିଧିର ବିଧାନ ଏହୁ

ପିଲା ପାଇଁ କରେ ଜୀବନ ଉତ୍ସର୍ଗ

ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ l

ନାତି ନାତୁଣୀ ଙ୍କୁ ଅତି ସ୍ନେହେ ପାଳେ, ଜମା ରାଗେ ନାହିଁ ଯେହୁ

ମୋହର ବୋଝରୁ ତିନି ଭାଗ ନିଏ

ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ l

ବୋଉର ଉପରେ କବିତା ଲେଖିବ

ଜନ୍ମ ହୋଇ ନାହିଁ କେହୁ

ଶିକ୍ଷାଦାତା ଜ୍ଞାନଦାତା କର୍ମଦାତା

ସିଏ ପରା ଆମ ବୋଉ l