ସିଆଣା ହେଲାଣି କେତେ

କଦମ୍ବ ଡାଳରେ କହ୍ନେଇ ଝୁଲୁଛି

ଧ୍ୟାନ ରଖିଥା ଲୋ 'ସୁଧା

ଯମୁନାରେ ଏବେ ସ୍ନାନ ମୁଁ କରୁଛି

କାଳେ ଆସିବ କି ବାଧା

ଘରେ ଖାଲି ସିଏ ରାହା ଧରୁଥିଲା

କୋଳରେ ହୋଇଲା ତୁନି

ଶେଯ କି ଝୁଲଣା ଯେଉଁଠି ଶୋଇଲେ

ମନ ତା'ର ମାନିଲାନି

ହାତ ବଢ଼ାଇକି ଟାଣି ହେଲା ଖାଲି

ମୋ ସାଥେ ଆସିବା ପାଇଁ

ମୋ ଧନ ଆଖିରୁ ଲୁହ ପୋଛି ତେଣୁ

କାଖେଇ ଆସିଲି ନେଇ

କଦମ୍ବ ଡାଳର ଝୁଲଣାରେ ଝୁଲି

ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଡାକୁଛି ଧନ

ସୁଧାମୟୀ ଆଲୋ,ଏତେଦିନ ପରେ

ଭାରି ଖୁସି ତା'ର ମନ

ଏଡ଼ିକି ବକଟେ ଛୁଆ ସିନା ସିଏ

ସିଆଣା ହେଲାଣି କେତେ ,

ଜଣା ପଡ଼ିଲାଣି ଆଗକୁ ଏ ମୋର

ନାଆଁ ରଖିବ ମରତେ