ଶ୍ୟାମ ନଇଲେ ମୋ ପୁର

ଆଗୋ ଦୂତି ଆଜ ରାତି ଶ୍ୟାମ

ନଇଲେ ମୋ ପୁର ,

ଚାହିଁ ରହିଥିଲି ବାଟ ହୋଇ 

ମୁଁ ଗୋ ଉଜାଗର ।

ନାନା ଜାତି ଫୁଲ ତୋଳି,

      ଗୁନ୍ଥି ରଖିଥିଲି ମାଳି ।

ଅଗୁରୁ ଚନ୍ଦନ ବୋଳି

   ପାଛୋଟି ଥାଆନ୍ତି ଘର ।

ଆଗୋ ଦୂତି ଆଜ ରାତି ଶ୍ୟାମ

ନଇଲେ ମୋ ପୁର,

ତାଙ୍କ ଲାଗି ସିନା ମୁହିଁ ,

     ସାଜିଥିଲି ଶୋଭାମୟୀ ।

ଅଟକି ରହିଲେ କାହିଁ 

    ହେଲା କି ବିପଦ ଘୋର !!

ଆଗୋ ଦୂତି ଆଜ ରାତି ଶ୍ୟାମ

ନଇଲେ ମୋ ପୁର,

ଦିଅ ତାଙ୍କରି ବାରତା ,

      ଦୂର ହେବ ମନୁ ଚିନ୍ତା ।

ଉଙ୍କି ମାରେ କେତେ କଥା

    ହୃଦୟ ହୋଇବ ସ୍ଥିର ।

ଆଗୋ ଦୂତି ଆଜ ରାତି ଶ୍ୟାମ

ନଇଲେ ମୋ ପୁର,

ଚାହିଁ ରହିଥିଲି ବାଟ ହୋଇ

ମୁଁ ଗୋ ଉଜାଗର ।

ଆଗୋ ଦୂତି ଆଜ ରାତି ଶ୍ୟାମ

ନଇଲେ ମୋ ପୁର ।