ଶରୀର ବୃକ୍ଷରେ ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ

ଅଜର ଅମର ଆତ୍ମା ପରମାତ୍ମା

ଶରୀର ବୃକ୍ଷରେ ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ

ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପ୍ରତି ଚେତନର

କର୍ମ ପାଇଁ ରହିଥାଆନ୍ତି ସାକ୍ଷୀ ।

ମନପକ୍ଷୀ ବଶ ହଲେ ଜ୍ଞାନ ନାଶ

ସତ୍ କରମଟା ରହଇ ଦୂରେ

ପରମଆନନ୍ଦ ରୂପଟି ବିବେକ

ପରଶରେ ଦେହୀ ସୁମାର୍ଗ ଧରେ ।

ଜଣେ ଛାଡ଼ିଯାଏ ନର୍କଭୋଗ ପାଇଁ 

ଦେହ ପଞ୍ଚଭୂତେ ହେଲେ ବି ଲୀନ

ଧରି ଅନ୍ୟ ରୂପ ଆସିଥାଏ ଫେରି

ଭୋଗ କରିବାକୁ କରମମାନ ।

ଗୃହୀ ସନ୍ନ୍ୟାସୀକୁ ଭରି ସଦଜ୍ଞାନ

ଜଣେ ମୁକ୍ତିପଥେ ନିଏ ଉଡ଼ାଇ

ମୋକ୍ଷ ଗତିପ୍ରାପ୍ତ ନ କଲା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ

ଧାର୍ମିକ ଗୃହରେ ଜନମି ଥାଇ ।

ହୁଅଇ ଉତ୍ପନ୍ନ ସୁମିଷ୍ଟ ସ୍ବାଦିଷ୍ଟ

ଅସୁମାରି ଫଳ ସେହି ବୃକ୍ଷରେ

ନିଜେ ନ ଭୁଞ୍ଜଇ ଅପରେ ଭୁଞ୍ଜାଇ

ତୃପ୍ତି ସରହ୍ରଦ ସେ ଡେଇଁ ପାରେ ।

ମୋକ୍ଷାସନ ପାଇଁ ହୋଇଥାଏ ଯୋଗ୍ୟ

ହୃଦୟେ ଭକତି ସମର୍ପଣରେ

ରୋଗ ଦୁଃଖ ଶୋକ ସବୁ କରି ପାର

ମିଶି ଯାଇଥାଏ ବିଭୁସାଗରେ ।

ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଜଗାଇ ଚେତନା

କେଉଁ ପକ୍ଷୀଟିକୁ ଦେବା ଆଶ୍ରୟ

ଚୟନ କରିବା ବୋଧକୁ ପଚାରି

ଯେପରି ନୂତନ ସୂରୁଜୋଦୟ ।।