ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସାଉଁଟେ ଶରଧାବାଲି

କାଳିଆ ନାଆଁକୁ ଗାଉଥିଲି

କାଳିଆ ପାଖକୁ ଯାଉଥିଲି

ବଡଦାଣ୍ଡେ ଯାଇ ପାଦଦେଲି

କି କଲି କି କଲି ବୋଲି ମୁଁ ଭାବିଲି

ମୁଣ୍ଡରେ ସେ ଧୂଳି ବୋଳିହେଲି ।

ମାଳିନୀ ନଈକୁ ଖୋଜୁଥିଲି 

ସେ ନଈକୁ ନେତ୍ରେ ନ ଦେଖିଲି

ରାଣୀ ଶ୍ରଦ୍ଧାଦେବୀ ନଈ ପୋତାଇଲେ

ତିନି ରଥ ଗଡିଯିବ ବୋଲି ।

ନାଆଁ ଥିଲା ଶ୍ରଦ୍ଧା ବାଲି ବୋଲି

ପାଶରେ ଯାଇ ମୁଁ ପହଞ୍ଚିଲି

ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସାଉଁଟେ ଶରଧାବାଲି ମୁଁ

କାଳିଆ ପରଶ ଖୋଜୁଥିଲି ।

ନନ୍ଦିଘୋଷ ଦିନେ ଟାଣିଥିଲି

କଳା ଶ୍ରୀ ମୁଖକୁ ଦେଖିଥିଲି

ଶରଧାବାଲିରେ ଗଡୁଥିଲା ରଥ

ହସୁଥିଲେ ପ୍ରଭୁ ଖିଲି ଖିଲି ।

ସେଇ ସ୍ମୃତିକୁ ମୁଁ ଖୋଜୁଥିଲି

ମଥାରେ ସେ ବାଲି ବୋଳି ହେଲି

ଚକାନୟନ ମୋ ଆଖିରେ ନାଚିଲା

ଲୁହରେ ଭିଜିଲା ମୁହଁ ଖାଲି ।

ଅସୁମାରୀ ଭାବେ ବୁୁଡିିଗଲି

କାଳିଆ କଥା ମୁଁ ହେଜି ହେଲି

ଲାଗିଲେ ତା' ଡୋର ପାଖକୁ ନଆସି

ଦୂରେ କେ ରହିବ କହ ଖୋଲି ।

ଇଏ ପରା ଅଟେ ସେଇ ବାଲି

କାଳିଆର ଲୀଳା ହୁଏ ଖାଲି

ଏ ଶରଧାବାଲି ଶ୍ରଦ୍ଧାର ପ୍ରତୀକ

ଭକତେ ହୁଅନ୍ତି ମୁଣ୍ଡେ ବୋଳି ।