ଶିଶୁ

ଶିଶୁ ଯେ ଅଟନ୍ତି କୁସୁମ କଳିକା

     ଦୂନିଆର  ଉପବନେ

କୁନି କୁନି ଓଠେ ତୁନି ତୁନି କଥା

   କହିକି ତୋଷନ୍ତି ଜନେ ।।

ଶିଶୁଏ ହସିଲେ ହସିଉଠେ ପରା

    ଆମ ଏ ସାରା ମରତ

ଶିଶୁ ବିନା ଜମା ଭଲ ଦିଶେନାହିଁ

  କାହାରି କେବେ ଘରତ ।।

ଶିଶୁ ମାନେ ପରା କୁନି ପ୍ରଜାପତି

    ମନରେ କେବଳ ସ୍ନେହ

ପରାପର ଭାବ ନଥାଏ ତିଳେହେଁ

  ସବୁରି ପାଖରେ ମୋହ ।।

ହୃଦୟେ ତାଙ୍କର ଭେଦଭାବ ନାହିଁ

    ଭାବନା ସବୁ ନିର୍ମଳ

ଖେଳ କୁଦ ଡିଆଁ ଡେଇଁ ସବୁକାମ

    ତାଙ୍କର ହୁଏ ସଫଳ ।।

ଆଜିର ଶିଶୁ ଯେ କାଲି ନାଗରିକ

     କରିବାନି ଅବହେଳା

ଯତ୍ନ ସହକାରେ ଆଦରେ ପାଳିବା

   ନହେଲେ ବୁଡିବ ଭେଳା ।।

ଦେଶ ଭବିଷ୍ୟତ ତାଙ୍କରି ହାତରେ

   ହୋଇଛି ପରାୟ ବେଢା

କଞ୍ଚା ମାଟିର ସେ ଚକଟା କାଦୁଅ

   ହାତରେ ହେବ ତ ଗଢା ।।