ଶେଷ ଠିକଣା

ଶବ୍ଦ ମାନେ ଆଣ୍ଠେଇ ପଡ଼ନ୍ତି

କଲମ ପାରେନି ଉତ୍ତାରି

ଗୋଟେ ଜୀବନ ନିଅଁଣ୍ଟ ହୁଏ

ତାକୁ ବୁଝିବାରେ

ଚିତ୍ରକର ତୁଳୀ ଅଟକି ଯାଏ

ଇପ୍ସିତ ରୂପକୁ କାନଭାସରେ

ପାରେ ନାହିଁ ଆଙ୍କି।

ସେ ଅନୁଚାରିତ

ଅଗମ୍ୟ

ପୁଣି ଉଚ୍ଚାରିତ

ଓଁମ ଆଦ୍ୟ ଓଁକାର ଧ୍ଵନି

ଅଦୃଶ୍ୟ

ପୁଣି ଦୃଶ୍ୟର ଅନୁଭବ

ଅରୂପ ନିରାକାର

ପୁଣି

ସୌମ୍ୟ ଦର୍ଶନ।

ଟିକେ ଉପଲବ୍ଧି ସେ

ଗୋଟେ ବିଶ୍ୱାସ ଝରଣା

ଧାରେ ଆଶାର ଆଲୁଅ

ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ପ୍ରଶାନ୍ତିର ରାହା

ମୁଠେ ଦିବ୍ୟଚେତନା

ଗାରେ ଅଙ୍ଗିକାର ବଦ୍ଧତା

ଜନ୍ମ ଓ ମରଣର

ଶେଷ ଠିକଣା ସେ।