ସେ ଆମ ମାଆ

ଧ୍ବଂସ ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ଆଜି 

ଏଇ ଆମ ଧରା ଧାମ ,

ବିଜ୍ଞାନ ଆଦରି ପ୍ରକୃତି ସହିତ 

ଖେଳ ଖେଳେ ଏ ଅଧମ ।

ସବୁଜିମା ଭରା ପୃଥିବୀ ବକ୍ଷକୁ 

କରିଲ କ୍ଷତ ବିକ୍ଷତ ,

ନିଜର ସୁବିଧା କରିବା ପାଇଁକି

ପ୍ରକୃତି କଲ ଆୟତ ।

ସବୁ ସହିଯାଏ ମାଟି ମାଆ ଆମ 

ପାରେ ନାହିଁ କିଛି କହି ,

ସେଥିପାଇଁ ଦାଉ ପ୍ରକୃତି ସାଧୁଛି 

ଆଉ ହୁଏ ନାହିଁ ସହି ।

ବିନା ସ୍ବାର୍ଥରେ ସେବା କରୁଥାଏ 

ଆମରି ଜୀବନ ପାଇଁ ,

ଅତ୍ଯାଚାର କେତେ ସହିଥାଏ ସିଏ 

ମୁକ ପରି ଯାଏ ରହି ।

ଏବେ ଆସିଅଛି ଏମିତି ସମୟ 

ପ୍ରକୃତିକୁ ଆଦରିବା ,

ନ ହେଲେ ହୋଇବ ସର୍ବନାଶ ଆମ 

ରକ୍ଷା କେବେ ନ ପାଇବା ।