ସାତ ରଙ୍ଗୀ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ

ବରଷା ଯାଇଛି ମୋ ପ୍ରିୟା ଗାଆଁ କୁ

ଆମ ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡ ଦେଇ

ମୋତେ ଭିଜାଇଛି ତାକୁ ବି ଖୋଜୁଛି

ସାଥେ ଭିଜାଇବା ପାଇଁ ।

ପହିଲି ଆଷାଢ ପହିଲି ବାରୀରେ

ଭିଜୁଥିଲୁ ଯେଉଁଦିନ

ହୃଦେ ତୋଳୁଥିଲା ପ୍ରୀତିଗୀତି ସ୍ୱର

ମୋ ଗାଆଁ କଦମ୍ବ ବନ ।

ଭସା ଭସା ମେଘ ନଭେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ

ବୁଣୁ ଥିଲା ସାତରଙ୍ଗ

ତାରଙ୍ଗେ ଭିଜିଲେ ସ୍ବପ୍ନ ସୁନ୍ଦରୀ ଗୋ

ନିଆରା ନିଆରା ଲାଗ ।

ଓଦା ଗାଢ଼ କୁଞ୍ଚ ତୁମ କୁନ୍ତଳ ରୁ

ଝରି ଗଲେ ବର୍ଷା ପାଣି

ମୋ ମନ ଅରଣ୍ୟେ ନୀଳନୟନା ଗୋ

ଦେଉଥିଲ ସ୍ବପ୍ନ ଵୁଣି ।

ହରିଣୀ କଟାକ୍ଷେ ରାଜହଂସ ଚାଲି

ଜବା କଢି ଓଠ ଧାରେ

ଝରି ଗଲେ ହସ ସାତ ସୁରଙ୍ଗିଣୀ

 ମୋ ମନ ବଂଶୀରେ ତୋଳେ ।

ରଜନୀଗନ୍ଧା ର ସ୍ତବକେ କବରୀ

ଦିଶୁଥିଲ ଅନୁପମା

ଖିଆଲି ମନରେ ଫୁଲ ଫଗୁଣରେ

କରୁଥିଲ ଆନମନା।

ମନ୍ଦ ମନ୍ଦ ବହେ ଚୋରା ଚଇତାଳି

ତୁମ ତନୁମନ ଛୁଇଁ 

ଅଙ୍ଗେ ଅଙ୍ଗେ ଭରେ ମଧୁର ପୁଲକ

ଉନ୍ମାଦେ ମୁଁ ଶିହରଇ