ସାହାରାର ଲମ୍ବା ହାତଟିଏ

ସାହାରାର ଲମ୍ବା ହାତଟିଏ

ଆଶ୍ରୟର ଅଭିନବ ରାହା

ଲୁହ, ଲହୁ, ଯନ୍ତ୍ରଣାର ମୂକ ସାକ୍ଷୀ

ଭରସାର ଆଉ ଏକ ନାଆଁ ।

ଶରୀର ନୁହେଁ ତାର

କେବଳ ଚାରି କାନ୍ଥ,

କବାଟ, ଝରକା କି ଛାତ

ବିଶ୍ଵାସର ଶେଷ ବନ୍ଧ ସିଏ

ନିଶ୍ଵାସର ଅନ୍ତଃ ସ୍ଵର ଆଃ ।

ବାଆକୁ ବତା ଖଣ୍ଡିଏ

ଖରାକୁ ସେ ଛତା

ଜନମ ଠାରୁ ମରଣ

କହେ କେତେ କଥା ।

ଝାଞ୍ଜି ଖରା, ଝଡ଼ ବର୍ଷା

ହାଡ଼ ଭଙ୍ଗା ଶୀତ କବଳରୁ

ସୁରକ୍ଷା ସେ ଦିଏ ସଦା

ଅସୁବିଧା ଆସିବା ଆଗରୁ ।

ସରଗ ଠୁଁ ସୁନ୍ଦର ସେ

ପୁଣ୍ୟର ପବିତ୍ର ଧାମ

ମମତା ମନ୍ଦିରଟିଏ

ମର୍ତ୍ତ୍ୟରେ ପାରିଜାତ ସମ ।

ସୁଖ, ଶାନ୍ତି, ଦୟା, କ୍ଷମା

ସଂସ୍କାରରେ ଭରା

ମାଟି, ଗୋଡ଼ି, ବାଲିରେ ତିଆରି

କେବଳ ଗୋଟେ ଘର ନୁହେଁ

ସମ୍ପର୍କର ତରୁ ଛାୟା ତଳେ

ପ୍ରେମର ଫଲଗୁ ଧାରା ।