PUSPALATA SAHOO

Tragedy


3  

PUSPALATA SAHOO

Tragedy


ପ୍ରେତାତ୍ମା ଓ କୋଠି

ପ୍ରେତାତ୍ମା ଓ କୋଠି

1 min 230 1 min 230

ଲାଲ କୋଠି ର ଲେଲିହାନ ଶିଖା 

ହାତ ଠାରି କହୁଛି ମୋତେ 

ଜୀବନ କୁ ବଞ୍ଚାଇ ବାକୁ ହେବ 

କୋଠି ରେ ଶୁଭୁ ଥିବା ଆର୍ତ୍ତ ଚିତ୍କାର 

ଆଉ କିଛି ନୁହେଁ ସିଏ 

ସେ ତ ଗୋଟିଏ ପ୍ରେତାତ୍ମା ର 

କରୁଣ ଚିତ୍କାରର ଶବ୍ଦ 

ଯାହା ସେଇ କୋଠି ରେ ରହିଛି 

ତାର ଅତୃପ୍ତ ଆତ୍ମା 

କଷ୍ଟ ଭିତରେ ବଂଚିଛି ତାର ଆତ୍ମା 

ମଝିରେ ମଝିରେ ରଡି ଦେଉଛି 

କହୁଛି ତାର ମୃତ୍ୟୁ ର ରହସ୍ୟ ।।


ଜୀବନ୍ତ ଶରୀରକୁ ଖିନ ଭିନ 

କରି ମାଟିରେ ମିଶାଇ ଦେଇ ଥିବା 

ନର ରାକ୍ଷସ ମାନଙ୍କ କବଳରୁ 

ନିଜକୁ ବଞ୍ଚାଇ ପାରି ନ ଥିବା 

ସେହି ନିରୀହ ବାଳିକା 

ପ୍ରେତାତ୍ମା ସାଜି ଘୁରି ବୁଲୁଚି 

ଆଉ ସେ ନର ରାକ୍ଷସ ମାନଙ୍କୁ 

ଖୋଜି ବୁଲୁଚି ରାତ୍ରି ଆସିଲେ 

ପ୍ରତିଶୋଧ ର ନିଆଁ ତା ଆଖିରେ 

ଜଳୁଛି, ଜଳୁଛି ତା ଅବଶ ଶରୀର ।।



Rate this content
Log in

More oriya poem from PUSPALATA SAHOO

Similar oriya poem from Tragedy