ପ୍ରଭାତୀ ପୂଜା

ସକାଳୁ ଉଠି ମୁଁ ମୋ ଶେଜ ଉପରେ

ହାତ ଖୋଲି ମୁଁ ଯେ ଦେଖେ

ପାପୁଲୀରେ ଦେଖେ ତୋ ସୁନ୍ଦର ଛବି

ଆଖିରେ ଲୋତକ ଜମେ ।

ତୋ ଚ଼କା ଆଖିରେ ଆଖି ମିଶାଇ ମୁଁ

ନିଃଶବ୍ଦ ଭାଷାରେ କୁହେ

ଦୁଇ ପାପୁଲିକୁ ଘସି ଦେଇ ମୁହିଁ

ମୋ ମୁହଁରେ ବୋଳି ଦିଏ ।

ସାରା ମୁହଁ ମୋର ଅଗୁରୁ ଚନ୍ଦନ

ବାସରେ ମହକୁ ଥାଏ

ତୁଳସୀ ବାସନା ଦେହ ଓ ମନ କୁ

ଆବୋରି ଯେ ବସିଯାଏ ।

ଧନ୍ୟବାଦ ତୋତେ ଦେଉଛି କାଳିଆ

ଦେଇଛୁ ତୋ ଅନୁଭବ

ମୋ ମନ ହୋଇଲା ଭବ୍ୟ ମନ୍ଦିରଟେ

ଆନନ୍ଦେ ହେଲି ବିଭୋର ।

କେତେ ଘଣ୍ଟ ଘଣ୍ଟା ଶବଦ ଶୁଭିଲା

ଶୁଭିଲା ଶୁଭ କାହାଳୀ

ସକାଳ ଧୂପର ବାସରେ ମୋ ଘର

ହେଲା ରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀ ।

ଆଖି ଖୋଲି ଦେଇ ତୋ ଆଖିକୁ ଚାହିଁ

ଆନନ୍ଦେ ବିଭୋର ହେଲି

ମୋ ମନ ହୋଇଲା ଜଗନ୍ନାଥ ମୟ

ଭବ୍ୟ ଭାବ ମୁଁ ପାଇଲି ।

ସେ ଭବ୍ୟ ଭାବରେ ସାରା ଦିନ ମୁହିଁ

କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କର୍ମ ମୁଁ କଲି

ଦିନ ଶେଷେ ପ୍ରଭୁ ତୁମ ଭାବ ସଙ୍ଗେ

ଆତ୍ମସନ୍ତୋଷ ଲଭିଲି ।