ପଞ୍ଜୁରୀ

କିଛି ପ୍ରାପ୍ତି ର ଆଶା ଆଉ ନାହିଁ,

ସ୍ୱପ୍ନ ଶୂନ୍ୟ ଜୀବନ....

ହୃତ ମୋର ଚଞ୍ଚଳତା,

ହୃତ ମୋର ଲାବଣ୍ୟ।

ଥିଲି ଚେଷ୍ଟିତ ସଦା ପାଇବାକୁ,

 ଆନନ୍ଦ ଓ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂସାର....

ତଥାପି ତିରସ୍କୃତ,ବୃଥା ସଂଘର୍ଷ ମୋର।

ପ୍ରତ୍ୟାଶା ନାହିଁ , 

ଖୁସିର ପ୍ରତୀକ୍ଷା ବି ନାହିଁ.....

ସୁନାର ପଞ୍ଜୁରୀରେ ଉଡିବାର,

 ମିଳିଛି ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା,

ହେଲେ ସୀମା ଧାର୍ଯ୍ୟ ବି ନିଶ୍ଚିତ....

ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ......

କଠୋର ହୃଦୟ ତରଳିବାର ,

ସ୍ପୃହା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ,

ଏ ଯନ୍ତାରେ ଆଉ ଉଡିବାର।

କରନି ଉପେକ୍ଷା ସେ ଅନ୍ତରର ଧ୍ୱନିର,

ସର୍ବଦା ସେ ମୋ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ତତ୍ପର।

ଚାହେଁ ମୁକ୍ତ ଗଗନ, 

ସାଉଁଟି ଆଣନ୍ତି ତାରକା ସବୁ,

ମିଳନ୍ତା କି ଅପାର ସାହସ,

ମୋ ଆନନ୍ଦ.....

ଲୁକ୍କାୟିତ ମୋ'ରି ଭିତରେ ,

ବୃଥା ଖୋଜୁଥିଲି ମୁଁ ଅନ୍ୟଠାରେ।