ଓଡ଼ିଆ ଙ୍କ ଏହୁତ ଭୁଇଁ

ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଏ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ଭୂଇଁ 

ଧର୍ମ ଭୂଇଁ ଏହୁ କର୍ମ ଭୂଇଁ ପରା

ଅଟେରେ ଓଡ଼ିଆ ଭୂଇଁ 

ସ୍ବର୍ଗ ପରି ତା ଆନନ୍ଦ ଯହିଁ 

ମରିବା ତା କୋଳେ ଜୀଇଁ ବା କୋଳେ

ସୁରକ୍ଷା କରିବା ଭୂଇଁ...........( ୧ )

ରକ୍ଷା କରିବା ମାତୃଭାଷାର 

ପଢ଼ିବା ଲେଖିବା କରିବା ଆଦର

ଜନନୀ ଭାଷା ଆମର

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ଅଟେ ଏହାର

ବାଧା ବିଘ୍ନ ଯେତେ ଆସୁ ପଛେ ଏଠି

କରିବା ସୁରକ୍ଷା ତାର..........( ୨ )

ଆମେ ପରି ଓଡ଼ିଆ ସନ୍ତାନ

ଡ଼ର କିମ୍ପା ଭାଇ କମ୍ପଇତ ମନ?

ଆସିଛି ଏ ଶୁଭ ଦିନ

ଉଠ ନିଦ୍ରା ତେଜି ହେ ଓଡ଼ିଆ ଜନ

ତୋଷାମଦିଆ ପରା ଟି ହୀନ

ଅଇଁଠା ପତରେ କାହିଁକି ଏ ମନ?

ନାହୁଁ ଆମେ କ୍ଷପ୍ତ ଶ୍ବାନ........( ୩ )

ଭୃତ୍ୟ ଭାବ ଭାଇ କିମ୍ପା ଧରିବା?

ଅଧିକାର ପାଇଁ ଆମେରେ ଲଢ଼ିବା

କାହିଁକି ଚିନ୍ତିତ ହେବା 

ଆମ ଭାଷା ଆମେ ରକ୍ଷା ଟି କରିବା

ଶାନ୍ତି ଆନ୍ଦୋଳନରେ କରିବା

ଆମ ମାତୃଭାଷା ଯେ ରକ୍ଷା କରିବା 

ଚେଷ୍ଟାରେ ନିତ୍ୟେ ରହିବା..........( ୪ )

କିଏ ଶୁଣିବ ଆମ ରୋଦନ

କାହିଁ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଦେବେରେ ଧ୍ୟାନ

କରିଛି ଉତ୍କଳ ଭିନ୍ନ

କରିଛି ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କିପରି ସେ ମନ

ଭୂମିରେ ମାତୃଭାଷା ଶୁନ୍ୟ 

ମୋ ପୂର୍ବ ପୂରୁଷେ ଗଲେ ସ୍ବର୍ଗ ଧାମ

ମନଟା ହୁଏ ଉଚ୍ଛନ୍ନ.............( ୫ )

ମାତୃଭାଷା ଶିକ୍ଷା ଦରକାର 

ସମ୍ବିଧାନ ଦିଏ ସେହୁ ଅଧିକାର 

ନୂଆ ନୀତି ଟି ଏଥର 

ଅଧିକାର ଦିଏ ଏ ମାତୃଭାଷାର 

ଆମ ଏତେ କାହିଁ ପାଇଁ ଡ଼ର

ନଜର ଦେବରେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର

ହେବ ଶିକ୍ଷା ଓଡ଼ିଆର...........( ୬ )

ହୃଦେ ଗୁଞ୍ଜୁରେ ପ୍ରେମ ମାତୃଭାଷା

ଗୃହେ କହୁଥିବା ଜନନୀର ଭାଷା

ଆଗେ ଥିବ ଆମ ଭାଷା

ହେବା କଥାବାର୍ତ୍ତା ଜନନୀର ଭାଷା

ରଖିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିଜ ଭାଷା

ସୁରକ୍ଷିତ ହେବ ନିଶ୍ଚେ ମାତୃଭାଷା

କରିବ ଗର୍ବିତ ଭାଷା...........( ୭ )

ମନପ୍ରାଣ ଦେଇ କର ଆଦର

ଦୂର କର ଭାଇ ହିଂସା ଅହଂକାର

ଏକତାରେ ଦରକାର

ସଫଳତା ପ୍ରାପ୍ତି ହେବ ଟି ଆମର

ନଥିବ ତହିଁ କିନ୍ତୁ ବିଚାର

ଓଡ଼ିଆ ପଢ଼ିବେ ଓଡ଼ିଆ କହିବେ

ସନ୍ତାନ ପରା ଆମର...........(୮ )